Αναφερόμενος αρχικά στο
Παρατηρητήριο ελέγχου οικονομικής αυτοτέλειας των ΟΤΑ, ένα νέο όργανο
που δημιουργήθηκε στο Υπουργείο Εσωτερικών, ο Δημήτρης Μούρνος παρατήρησε ότι:
«δεν πρόκειται τόσο για έναν ακόμη γραφειοκρατικό μηχανισμό, αλλά για ένα εργαλείο ελέγχου και χειραγώγησης της
Τοπικής Αυτοδιοίκησης που επέβαλε το Διευθυντήριο της Τρόικας. Αφού δεν την
εμπιστεύονται και δεν τη χρειάζονται γιατί την κρατούν; Πάντως ο προληπτικός
έλεγχος είναι απαράδεκτος. Πρέπει να απαιτήσουμε την άμεση κατάργηση του
Παρατηρητηρίου.
Είναι εμφανής τελευταία», συνέχισε, «μια προσπάθεια συνεχούς
απαξίωσης και συρρίκνωσης θεσμών της δημοκρατίας, όπως η τοπική αυτοδιοίκηση, ο
συνδικαλισμός, ακόμα και η δικαιοσύνη. Υπερτονίζονται και προβάλλονται
παθογένειες και ατομικές συμπεριφορές σαν να πρόκειται για την ουσία αυτών των
θεσμών. Το φαινόμενο περιγράφεται σαν κοινοβουλευτικός
ολοκληρωτισμός, εμφανίζεται σταδιακά σε ευρωπαϊκές χώρες και απασχολεί τις
πολιτικές επιστήμες.»
Για τον προϋπολογισμό παρατήρησε ότι «δεν αντέχει σε σοβαρή
κριτική. Για μια περιφέρεια 2 εκατομμυρίων ανθρώπων, τη μεγαλύτερη σε έκταση
της χώρας, ένας προϋπολογισμός 188 εκατομμυρίων τι προβλήματα και τι ανάγκες
μπορεί να αντιμετωπίσει και τι ανάπτυξη μπορεί να φέρει και πώς θα ανακουφίσει από
την ανεργία. Ίσα-ίσα τα λειτουργικά έξοδα μπορεί να καλύψει. Και είναι βέβαιο
ότι θα είναι μικρότερος γιατί τα έσοδα θα είναι λιγότερα και θα υπολείπεται στο
βαθμό εκτέλεσης και υλοποίησης.
Επιπλέον είναι ανισομερής και
έξω από ανάγκες και προτεραιότητες, αφού τα λίγα χρήματα που απομένουν τα
διαθέτει για τα συγκοινωνιακά έργα και τους σιδηροδρόμους, ενώ για τη γεωργία
και την κτηνοτροφία δίνει ψίχουλα. Και ύστερα περιμένουμε ο πρωτογενής τομέας
να φέρει την ανάπτυξη.»
Αναφερόμενος στη συνέχεια στην Ημαθία, επεσήμανε: «Αν η Περιφέρεια
Κεντρικής Μακεδονίας και οι υπόλοιπες περιφερειακές ενότητες βρίσκονται σε
λήθαργο, η Ημαθία από καιρό βρίσκεται σε κώμα. Και αυτό δεν το λέω εγώ.
Πρόσφατα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν την Ημαθία στις περιοχές της
Ευρώπης με τη μεγαλύτερη πτώση του ΑΕΠ κατά τα έτη 2000-2012. Με άλλα λόγια με
τους ταχύτερους ρυθμούς οικονομικής κατάρρευσης!
Γι’ αυτό το φαινόμενο δεν είναι
άμοιροι ευθυνών τοπικοί παράγοντες που άσκησαν διοίκηση τα τελευταία χρόνια και
εν προκειμένω και ο νυν Αντιπεριφερειάρχης και πρώην Νομάρχης Ημαθίας κ.
Καραπαναγιωτίδης.
Και με την ευκαιρία θα μας
ενημερώσει κάποτε ο κ. Καραπαναγιωτίδης με τεκμηριωμένα στοιχεία και αριθμούς
και όχι με αόριστα δελτία τύπου και φωτογραφίες, για τα αποτελέσματα των
ταξιδιών που συχνά-πυκνά κάνει ανά τον
κόσμο;»
Για το κομμάτι του προϋπολογισμού που αφορά την περιφερειακή ενότητα
Ημαθίας, είπε ότι: «από τα 10
εκατομμύρια ευρώ τα 4,3 είναι για
μεταφορά μαθητών, το 1,7 για υγεία και προνοιακά επιδόματα, τα 2,5 για
υπηρεσίες διοίκησης και λειτουργικές δαπάνες και υπολείπεται περίπου 1 εκ. για
μικρά και συνεχιζόμενα έργα. Κανένα
σοβαρό έργο δεν ξεκίνησε και δεν υλοποιήθηκε στην Ημαθία τα τελευταία χρόνια.»
Έκλεισε την ομιλία του λέγοντας: «Είναι βέβαιο, δυστυχώς, κε
Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, κε Περιφερειάρχη ότι πολύ λίγοι ενδιαφέρονται γι’
αυτό που γίνεται αυτή τη στιγμή εδώ μέσα, για τη συνεδρίαση του περιφερειακού
συμβουλίου, για τη συζήτηση του προϋπολογισμού, για την απόφαση που θα πάρουμε.
Και αυτό γιατί η κοινωνία
θεωρεί, και δικαιολογημένα, ότι και με τη σημερινή μας απόφαση και με πολλές
προηγούμενές μας, δεν επηρεάζουμε τα μεγάλα προβλήματα που την απασχολούν και
δεν αντιμετωπίζουμε τις ανάγκες της. Αφού ο προϋπολογισμός αυτός ούτε ανάπτυξη
μπορεί να δημιουργήσει, ούτε την ανεργία να αντιμετωπίσει, ούτε τα οξυμένα
κοινωνικά θέματα μπορεί να απαλύνει ούτε την ποιότητα ζωής και το περιβάλλον μπορεί
να βελτιώσει.
Το ζήτημα πρέπει να μας
απασχολήσει σοβαρά. Λίγοι ενδιαφέρονται
και λίγοι ασχολούνται με την Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση. Κι αυτό γιατί δεν
πιάσαμε το σφυγμό της κοινωνίας, δεν ανταποκριθήκαμε στο θεσμικό μας ρόλο. Για
τη χαμένη μας αξιοπιστία απαιτείται σωστός προγραμματισμός, σθεναρή διεκδίκηση,
αντίσταση σε κάθε απόπειρα απαξίωσης και συρρίκνωσης, ορθολογική και
αποτελεσματική διαχείριση των διαθέσιμων πόρων, την αναζήτηση νέων πηγών χρηματοδότησης, και
όλα αυτά κοντά στην κοινωνία και τις ανάγκες της. Είμαστε απόμακροι και αυτό
πρέπει να αλλάξει…»
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου