Είναι
πραγματικά σήμερα μία από τις πιο
σημαντικές συνεδριάσεις του Περιφερειακού Συμβουλίου, αφού αφορά την
κορυφαία διαδικασία του απολογισμού. Και θα ήμασταν όλοι ευτυχείς αν το
συμπέρασμα ανταποκρινόταν έστω και εν μέρει στις αρχικές προσδοκίες και τον
ενθουσιασμό κατά την καθιέρωση αυτού του θεσμού.
Αντικειμενικά
προβλήματα όπως οι δισταγμοί, οι παλινωδίες και οι ανταγωνισμοί της κεντρικής
εξουσίας, αλλά και υποκειμενικά, των προσώπων που κλήθηκαν να υπηρετήσουν τον
θεσμό, όπως η έλλειψη πολιτικής βούλησης, οργανωτικής ικανότητας και η αδυναμία
στην αναζήτηση εναλλακτικών επιλογών, οδήγησαν τουλάχιστον στη δική μας
Περιφέρεια σε ένα εντέλει φτωχό αποτέλεσμα. Ήταν τελικά μια χρονιά διαχείρισης αντί για μια χρονιά ανάπτυξης.
Έχουμε στα
χέρια μας ένα πολυσέλιδο κείμενο απολογισμού της διοίκησης όπου δίκην
ημερολογίου αναφέρονται απίθανες και ασήμαντες δράσεις και γραφειοκρατικά
καθήκοντα των υπηρεσιών. Αντί για ένα πυκνό
πολιτικό κείμενο που θα περιγράφει τους στόχους που τέθηκαν και τα αποτελέσματα
που προέκυψαν, έχουμε ένα πλαδαρό κείμενο με αοριστολογίες και φλυαρίες που
είναι περισσότερο απολογισμός των υπηρεσιών προς τη διοίκηση, παρά της
διοίκησης προς το Περιφερειακό Συμβούλιο και την κοινωνία. Από τη γενική αυτή
εντύπωση εξαίρεση αποτελεί ο απολογισμός της Μητροπολιτικής Θεσσαλονίκης που
έχει πραγματικά αυτά τα πολιτικά χαρακτηριστικά.
Η επιμονή σας,
κα. Πρόεδρε, σε έναν κανονισμό λειτουργίας περιοριστικό και άκαμπτο στερεί το
Περιφερειακό Συμβούλιο από έναν διάλογο
ζωντανό και γόνιμο, επίκαιρο και διαρκώς εμπλουτιζόμενο. Οι πιο πολλοί εδώ
μέσα λειτουργήσαμε σε συλλογικά όργανα της Αυτοδιοίκησης και ξέρουμε ότι το πιο
ενδιαφέρον κομμάτι των συνεδριάσεων ήταν πάντα η προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση. Εδώ την έχουμε καταργήσει και
αυτό αποτελεί ένα σοβαρό έλλειμμα
δημοκρατίας.
Αλλά και τα
θέματα της ημερήσιας διάταξης δεν ήταν αντάξια του αναπτυξιακού χαρακτήρα του Περιφερειακού Συμβουλίου. Αραιά και πού
θέματα σοβαρά και μεγάλα απασχολούσαν το όργανο, συχνά με πρόταση ή πρωτοβουλία
της μειοψηφίας. Το πλείστον των θεμάτων ήταν καθαρά υπηρεσιακό και δεν θα
’πρεπε καν να συζητούνται στο Σώμα. Είχα την περιέργεια να δω με τι τέλος
πάντων ασχολούνται τα άλλα Περιφερειακά Συμβούλια. Μπήκα στο site aftodioikisi.gr και
με ενδιαφέρον διαπίστωσα τη μεγάλη ποικιλία θεμάτων που τους απασχολούν, για
την ανάπτυξη της περιφέρειας, την καινοτομία, την προστασία του περιβάλλοντος,
την αναζήτηση εναλλακτικών πηγών χρηματοδότησης. Στην ενότητα της Περιφέρειας
Κεντρικής Μακεδονίας περισσεύουν οι αναφορές στις δικαστικές εκκρεμότητες του
Περιφερειάρχη, οι δηλώσεις και απόψεις για πάσης φύσεως θέματα εκτός της
Περιφέρειας, και άλλα παραπολιτικού τύπου σχόλια.
Το
Περιφερειακό Συμβούλιο πρέπει να γίνει το θεμέλιο
του δημοκρατικού προγραμματισμού για την
Περιφέρεια, το βήμα διαλόγου
όπου σε κάθε συνεδρίαση θα συζητούνται μεγάλα και επίκαιρα θέματα της Κεντρικής
Μακεδονίας, με την προ της ημερησίας διατάξεως διαδικασία της ενημέρωσης των
ερωτήσεων και των προτάσεων των περιφερειακών συμβούλων. Ακόμα θα πρέπει να
γίνει ο χώρος έκφρασης των πολιτών
και μαζικών φορέων με την κατάθεση κρίσιμων προβληματισμών αλλά και προτάσεων
για θέματα που επηρεάζουν τη ζωή της κοινωνίας.
Ειδική αναφορά στην Περιφερειακή Ενότητα
Ημαθίας
Ο Αντιπεριφερειάρχης Ημαθίας είναι
ένας πολύ αισιόδοξος άνθρωπος.
Κάνει την μακροσκελέστερη αναφορά
χωρίς να λέει τίποτα που να συνιστά απολογισμό πολιτικού οργάνου.
Περιγράφει σε 15 σελίδες πράξεις
και ενέργειες μιας τυπικής καθημερινότητας των επιμέρους υπηρεσιών και αυτό το
ονομάζει απολογισμό.
Οι διαγωνισμοί γραφικής ύλης, η
έκδοση επαγγελματικών αδειών, η συγκρότηση επιτροπών φορτοεκφορτώσεων, οι ηχομετρήσεις
και άλλα πολλά παρόμοια είναι απολογισμός.
Αρνείται να
δεχθεί ότι τα ουσιαστικά προβλήματα της
Ημαθίας είναι άλλα και είναι άλυτα εδώ και πολλά χρόνια και γι’ αυτά δε
γίνεται κανένας λόγος στον απολογισμό.
Κανένα μεγάλο έργο δεν ξεκίνησε και δεν
έγινε στην Ημαθία τα τελευταία δέκα χρόνια.
Η τάφρος 66 είναι μόνιμη πληγή και πηγή
ρύπανσης για την Ημαθία, οι κίνδυνοι μεγαλώνουν τώρα με την επιδημία του ιού
του Νείλου, και παρά τις διαβεβαιώσεις και τις δεσμεύσεις του Περιφερειάρχη δεν
έχει ενταχθεί σε κανένα πρόγραμμα η εξυγίανσή της.
Κατ’ εξοχήν
αγροτική περιοχή η Ημαθία, δεν προνοήσατε κύριε Αντιπεριφερειάρχη να εντάξετε
τουλάχιστον ένα έργο άρδευσης στο
ΕΣΠΑ. Και είναι τόσο μεγάλη η ανάγκη ιδιαίτερα για την περιοχή Μελίκης. Ας
ξεκινούσαμε από την προσαγωγό τάφρο…
Μιλάμε για
τουριστική ανάπτυξη, και για το δρόμο
Εγνατία – Βεργίνα δεν έχουμε καν μελέτη.
Το επαρχιακό οδικό δίκτυο αλλά και το
τμήμα της Παλιάς Εθνικής Οδού από Λουδία έως Αλεξάνδρεια, παρουσιάζει εικόνα
εγκατάλειψης και εσείς εκτελείτε άσχετα έργα δημάρχων, τσιμενταύλακες ή
αγροτική οδοποιία, όπως ο δρόμος Φυτιά – Αρκοχώρι, στη λογική των προσωπικών εξυπηρετήσεων.
Είμαστε ο
μόνος νομός της Περιφέρειας που δεν έχει
διοικητήριο, με τις δημόσιες υπηρεσίες διασκορπισμένες στα τέσσερα άκρα του ορίζοντα. Για την ισόρροπη ανάπτυξη στις
βασικές υποδομές είναι καθήκον και της Περιφέρειας ο προγραμματισμός και η
κατασκευή του.
Η κάθετος της Εγνατίας, παρά τις κατά καιρούς
θριαμβευτικές ανακοινώσεις από πολλούς, καρκινοβατεί.
Η οδός Γιαννιτσά – Αλεξάνδρεια – Αιγίνιο αποτελεί μια καλή επιλογή για την
ενδοπεριφερειακή ανάπτυξη.
Η επέκταση του Νοσοκομείου Βέροιας, ανάγκη
διαπιστωμένη από πολλά χρόνια, με έτοιμες μελέτες που χρειάσθηκαν επανειλημμένα
επικαιροποίηση δεν υλοποιείται γιατί κανείς δεν ασχολείται σοβαρά με το ζήτημα.
Όλα αυτά είναι
ανάγκες και προτεραιότητες από πολλά χρόνια. Και ένα από αυτά τα έργα να
προγραμματίζονταν και να υλοποιούνταν θα άξιζε πολλαπλάσια ο απολογισμός του σε
τρεις αράδες μόνο από τις 15 σελίδες του σημερινού απολογισμού.
Αλλά και σε
επίπεδο παρουσίας στα θέματα των συνεδριάσεων, η Ημαθία λάμπει δια της απουσίας
της. Ανατρέχοντας στο σύνολο των μικρών και μεγάλων θεμάτων που εξετάσθηκαν στις
συνεδριάσεις του Περιφερειακού Συμβουλίου διαπιστώνουμε πως η Ημαθία
εμφανίζεται τις λιγότερες φορές από όλες τις περιφερειακές ενότητες.
Δεν κουράζει και δεν κουράζεται ο Αντιπεριφερειάρχης
μας!
Όμως κε.
Περιφερειάρχη η κατάσταση της Ημαθίας και της κάθε περιφερειακής ενότητας δεν
αποτελεί πια υπόθεση του οικείου αντιπεριφερειάρχη αλλά υπόθεση της διοίκησης
της Περιφέρειας και του Περιφερειακού Συμβουλίου συνολικά και είναι καιρός να
επιβάλλετε ρυθμούς και να απαιτήσετε ουσιαστικές
προτάσεις και έργο.
