Τάφρος 66 - το μεγαλύτερο περιβαλλοντικό πρόβλημα της Ημαθίας

Η τάφρος 66 είναι, για όσους δεν έχουν ακριβή γνώση της περιοχής, ένα τεχνητό ποτάμι που παραλαμβάνει ύδατα κυρίως από μικρούς φυσικούς ποταμούς και χείμαρρους της Ημαθίας και της Πέλλας, από αποστραγγιστικά κανάλια και από τους βιολογικούς καθαρισμούς βιομηχανικών μονάδων των δύο αυτών περιφερειακών ενοτήτων.

Από ευλογία έχει καταστεί ένας εφιάλτης, κυρίως για την Ημαθία. Για πολλά χρόνια έχει εγκαταλειφθεί κάθε καθαρισμός της κοίτης και είναι σχεδόν ανεξέλεγκτη η παροχέτευση των υγρών των βιολογικών καθαρισμών.

Έτσι έχει καταστεί το μεγαλύτερο περιβαλλοντικό πρόβλημα της Ημαθίας και από τα μεγαλύτερα της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας.

Τα περιβαλλοντικά προβλήματα που προκαλεί είναι πολλά:

1. Ρύπανση της ατμόσφαιρας. Το καλοκαίρι οι οσμές από τα πτητικά προϊόντα των βιομηχανικών αποβλήτων είναι αφόρητες.
2. Ρύπανση των υδάτων. Αυτή είναι α) ανθρωπογενής από τις χημικές ουσίες των βιομηχανιών και β) φυσική από βαρέα μέταλλα που προέρχονται από πετρώματα των ορεινών όγκων.
3. Τόπος ανάπτυξης κουνουπιών. Θα το χαρακτήριζε κανείς το μεγαλύτερο εκκολαπτήριο κουνουπιών.
4. Κίνδυνος πλημμυρών. Έχουν συμβεί δύο πολύ μεγάλες πλημμύρες τα τελευταία 60 χρόνια (το ’53 και το ’77) και αρκετές μικρότερες.

Η παράταξή μας, η παράταξη Μέτωπο Ανάπτυξης, έχει επανειλημμένα αναφερθεί και έχει προτείνει την εκτέλεση έργων για την εξυγίανση και τον καθαρισμό της τάφρου και για την αποκατάσταση των γεωμετρικών χαρακτηριστικών της κοίτης. Πλην όμως «εις ώτα μή ακουόντων».

Μόλις σήμερα η Διοίκηση, μάλλον υπό την πίεση της κοινής γνώμης και ως άλλοθι για τον κίνδυνο πλημμυρών, φέρνει εισήγηση για μικρής κλίμακας παρεμβάσεις οι οποίες ούτε τον κίνδυνο μεγάλων πλημμυρών μπορούν να αποτρέψουν ούτε πολύ περισσότερο τα περιβαλλοντικά προβλήματα να λύσουν. Είναι κατά τη λαϊκή ρήση «στάχτη στα μάτια του κόσμου». Και οι διαβεβαιώσεις για την ανάθεση μελέτης είναι λόγια για να περνάει ο καιρός.

Η ουσιαστική αντιμετώπιση του προβλήματος απαιτεί προηγούμενα μελέτη και σίγουρα τη διάθεση ενός σημαντικά μεγαλύτερου ποσού χρημάτων.

Δεν είμαι τεχνικός αλλά ρωτάω και μαθαίνω. Η ροή του νερού στην τάφρο είναι πολύ αργή γιατί ο πυθμένας από τα πολλά φερτά υλικά έχει καταστεί επίπεδος αντί της διατομής ανεστραμμένου τριγώνου που ευνοεί την ταχεία ροή. Υπάρχει λοιπόν απόλυτη και άμεση ανάγκη για τον καθαρισμό και την αποκατάσταση της γεωμετρίας της κοίτης σε όλο της το μήκος.

Οι παρεμβάσεις αυτές πρέπει να συνδυαστούν με αυστηρούς και συνεχείς ελέγχους στους βιολογικούς καθαρισμούς των βιομηχανιών που διοχετεύουν τα απόβλητά τους στην  τάφρο.

Διαβεβαιώνει συχνά ο Αντιπεριφερειάρχης Ημαθίας ότι οι έλεγχοι γίνονται και είναι αρνητικοί. Όμως από τη στιγμή που το πρόβλημα συνεχίζεται κάτι δεν πάει καλά με τους ελέγχους.

Και με την ευκαιρία μια συναφής ερώτηση. Τι έγινε αλήθεια με το αίτημα της παράταξης Μέτωπο Ανάπτυξης που υπέβαλε ο επικεφαλής της Μάρκος Μπόλαρης, για ενημέρωση πάνω στο θέμα της καταπολέμησης των κουνουπιών το έτος 2013; Έχουν περάσει τρεις τουλάχιστον μήνες και αποφεύγετε να φέρετε το θέμα στο συμβούλιο. Βρίσκετε μήπως ότι ο τρόπος και ο χρόνος αντιμετώπισης δεν ήταν ο ενδεδειγμένος; Σε συνδυασμό με έναν αδιαφανή τρόπο ανάθεσης.

Ένα είναι βέβαιο, ότι το πρόβλημα ήταν αυτή τη χρονιά εντονότερο από κάθε άλλη φορά. Μέχρι λίγο πριν τα τελευταία κρύα υπήρχαν κουνούπια σε κάποιες περιοχές. Ευτυχώς τα κρούσματα εγκεφαλίτιδας φέτος δεν ήταν τόσο πολλά, αυτό όμως δε σημαίνει ότι και τα υπόλοιπα προβλήματα που δημιουργούν τα κουνούπια είναι ασήμαντα (στις οικονομικές δράσεις, στον τουρισμό κλπ.).

Θα τελειώσω με μια γενική πολιτική επισήμανση. Πολύ αργά και ασυντόνιστα, κε Περιφερειάρχη, κινείται η διοικητική μηχανή της περιφέρειας. Αργές και ατελείς διαδικασίες στην ιεράρχηση καθώς και στη μελέτη και την υλοποίηση των ζητημάτων τόσο στο υπηρεσιακό όσο και στο πολιτικό επίπεδο.

Φανερή είναι η έλλειψη συντονισμού και πολιτικού ελέγχου.

Και ξέρετε, τρία χρόνια μετά την έναρξη εφαρμογής της αιρετής Περιφέρειας παύει να ισχύει το «τεκμήριο της αθωότητας» και η δικαιολογία του «άγνωστου νέου θεσμού που κληθήκαμε να υπηρετήσουμε»…

διαβάστε περισσότερα...

Συζήτηση για τον προϋπολογισμό του έτους 2014

Αναφερόμενος αρχικά στο Παρατηρητήριο ελέγχου οικονομικής αυτοτέλειας των ΟΤΑ, ένα νέο όργανο που δημιουργήθηκε στο Υπουργείο Εσωτερικών, ο Δημήτρης Μούρνος παρατήρησε ότι: «δεν πρόκειται τόσο για έναν ακόμη γραφειοκρατικό μηχανισμό, αλλά για ένα εργαλείο ελέγχου και χειραγώγησης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης που επέβαλε το Διευθυντήριο της Τρόικας. Αφού δεν την εμπιστεύονται και δεν τη χρειάζονται γιατί την κρατούν; Πάντως ο προληπτικός έλεγχος είναι απαράδεκτος. Πρέπει να απαιτήσουμε την άμεση κατάργηση του Παρατηρητηρίου.

Είναι εμφανής τελευταία», συνέχισε, «μια προσπάθεια συνεχούς απαξίωσης και συρρίκνωσης θεσμών της δημοκρατίας, όπως η τοπική αυτοδιοίκηση, ο συνδικαλισμός, ακόμα και η δικαιοσύνη. Υπερτονίζονται και προβάλλονται παθογένειες και ατομικές συμπεριφορές σαν να πρόκειται για την ουσία αυτών των θεσμών. Το φαινόμενο περιγράφεται σαν κοινοβουλευτικός ολοκληρωτισμός, εμφανίζεται σταδιακά σε ευρωπαϊκές χώρες και απασχολεί τις πολιτικές επιστήμες.»

Για τον προϋπολογισμό παρατήρησε ότι «δεν αντέχει σε σοβαρή κριτική. Για μια περιφέρεια 2 εκατομμυρίων ανθρώπων, τη μεγαλύτερη σε έκταση της χώρας, ένας προϋπολογισμός 188 εκατομμυρίων τι προβλήματα και τι ανάγκες μπορεί να αντιμετωπίσει και τι ανάπτυξη μπορεί να φέρει και πώς θα ανακουφίσει από την ανεργία. Ίσα-ίσα τα λειτουργικά έξοδα μπορεί να καλύψει. Και είναι βέβαιο ότι θα είναι μικρότερος γιατί τα έσοδα θα είναι λιγότερα και θα υπολείπεται στο βαθμό εκτέλεσης και υλοποίησης.

Επιπλέον είναι ανισομερής και έξω από ανάγκες και προτεραιότητες, αφού τα λίγα χρήματα που απομένουν τα διαθέτει για τα συγκοινωνιακά έργα και τους σιδηροδρόμους, ενώ για τη γεωργία και την κτηνοτροφία δίνει ψίχουλα. Και ύστερα περιμένουμε ο πρωτογενής τομέας να φέρει την ανάπτυξη.»

Αναφερόμενος στη συνέχεια στην Ημαθία, επεσήμανε: «Αν η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας και οι υπόλοιπες περιφερειακές ενότητες βρίσκονται σε λήθαργο, η Ημαθία από καιρό βρίσκεται σε κώμα. Και αυτό δεν το λέω εγώ. Πρόσφατα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν την Ημαθία στις περιοχές της Ευρώπης με τη μεγαλύτερη πτώση του ΑΕΠ κατά τα έτη 2000-2012. Με άλλα λόγια με τους ταχύτερους ρυθμούς οικονομικής κατάρρευσης!

Γι’ αυτό το φαινόμενο δεν είναι άμοιροι ευθυνών τοπικοί παράγοντες που άσκησαν διοίκηση τα τελευταία χρόνια και εν προκειμένω και ο νυν Αντιπεριφερειάρχης και πρώην Νομάρχης Ημαθίας κ. Καραπαναγιωτίδης.

Και με την ευκαιρία θα μας ενημερώσει κάποτε ο κ. Καραπαναγιωτίδης με τεκμηριωμένα στοιχεία και αριθμούς και όχι με αόριστα δελτία τύπου και φωτογραφίες, για τα αποτελέσματα των ταξιδιών  που συχνά-πυκνά κάνει ανά τον κόσμο;»

Για το κομμάτι του προϋπολογισμού που αφορά την περιφερειακή ενότητα Ημαθίας, είπε  ότι: «από τα 10 εκατομμύρια ευρώ  τα 4,3 είναι για μεταφορά μαθητών, το 1,7 για υγεία και προνοιακά επιδόματα, τα 2,5 για υπηρεσίες διοίκησης και λειτουργικές δαπάνες και υπολείπεται περίπου 1 εκ. για μικρά και συνεχιζόμενα έργα. Κανένα σοβαρό έργο δεν ξεκίνησε και δεν υλοποιήθηκε στην Ημαθία τα τελευταία χρόνια.»

Έκλεισε την ομιλία του λέγοντας: «Είναι βέβαιο, δυστυχώς, κε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, κε Περιφερειάρχη ότι πολύ λίγοι ενδιαφέρονται γι’ αυτό που γίνεται αυτή τη στιγμή εδώ μέσα, για τη συνεδρίαση του περιφερειακού συμβουλίου, για τη συζήτηση του προϋπολογισμού, για την απόφαση που θα πάρουμε.

Και αυτό γιατί η κοινωνία θεωρεί, και δικαιολογημένα, ότι και με τη σημερινή μας απόφαση και με πολλές προηγούμενές μας, δεν επηρεάζουμε τα μεγάλα προβλήματα που την απασχολούν και δεν αντιμετωπίζουμε τις ανάγκες της. Αφού ο προϋπολογισμός αυτός ούτε ανάπτυξη μπορεί να δημιουργήσει, ούτε την ανεργία να αντιμετωπίσει, ούτε τα οξυμένα κοινωνικά θέματα μπορεί να απαλύνει ούτε την ποιότητα ζωής και το περιβάλλον μπορεί να βελτιώσει.

Το ζήτημα πρέπει να μας απασχολήσει σοβαρά. Λίγοι ενδιαφέρονται και λίγοι ασχολούνται με την Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση. Κι αυτό γιατί δεν πιάσαμε το σφυγμό της κοινωνίας, δεν ανταποκριθήκαμε στο θεσμικό μας ρόλο. Για τη χαμένη μας αξιοπιστία απαιτείται σωστός προγραμματισμός, σθεναρή διεκδίκηση, αντίσταση σε κάθε απόπειρα απαξίωσης και συρρίκνωσης, ορθολογική και αποτελεσματική διαχείριση των διαθέσιμων πόρων,  την αναζήτηση νέων πηγών χρηματοδότησης, και όλα αυτά κοντά στην κοινωνία και τις ανάγκες της. Είμαστε απόμακροι και αυτό πρέπει να αλλάξει…»

διαβάστε περισσότερα...

Το φαινόμενο της Χρυσής Αυγής - Ευθύνες του πολιτικού συστήματος

Το κείμενο αυτό γράφτηκε για να αποτελέσει τη βάση της τοποθέτησής μου κατά τη συνεδρίαση του περιφερειακού συμβουλίου της 3^ης Οκτωβρίου όταν ζητήθηκε, από την παράταξη Μέτωπο Ανάπτυξης του Μάρκου Μπόλαρη και στη συνέχεια από το σύνολο της αντιπολίτευσης, η συζήτηση προ ημερησίας διάταξης του θέματος της Χρυσής Αυγής. Μετά την άρνηση της πλειοψηφούσας παράταξης του κ. Τζιτζικώστα για αυτήν τη συζήτηση, το έστειλα να δημοσιευτεί με τη μορφή άρθρου ελπίζοντας ότι έχει να συνεισφέρει στο γενικό προβληματισμό.

Η νέα ακροδεξιά, που εκφράζεται πια απροκάλυπτα σαν νεοφασισμός και νεοναζισμός, δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν ένα μεταφυσικό φαινόμενο, σαν κάτι περιστασιακό και παροδικό, σαν η έκφραση του κακού επί της γης, αλλά σαν ένα πολιτικό και κοινωνικό φαινόμενο που έχει γενεσιουργές αιτίες, ψυχολογικές και πολιτικές αφετηρίες.

Έτσι και σήμερα, βλέπουμε πολλούς απλά να το ξορκίζουν σαν ένα αυθύπαρκτο κακό. Δεν θέλουν να δεχθούν ότι εμφανίζεται και πολλαπλασιάζεται σε ιδιαίτερες κοινωνικές συνθήκες. Συχνά όταν το πολιτικό σύστημα νοσεί. Όταν η αδιαφάνεια, η αναξιοκρατία, η διαφθορά και οι ανισότητες κυριαρχούν στο εσωτερικό. Όταν η ενδοτικότητα και η υποταγή χαρακτηρίζουν τις εξωτερικές σχέσεις. Όταν οι άνεργοι γίνονται περισσότεροι από τους εργαζόμενους. Όταν το κράτος πρόνοιας καταργείται. Όταν με δυο λόγια δημιουργείται ένας λαός εξαθλιωμένος, οργισμένος, απελπισμένος.

Είναι ένα διαχρονικό – ιστορικό φαινόμενο που έχει γίνει αντικείμενο βαθιάς μελέτης από της επιστήμες της ψυχολογίας, της κοινωνιολογίας, της φιλοσοφίας. Ο φασισμός είναι ένας λαϊκισμός που οι ιδέες του βρίσκουν ευεπίφορο έδαφος σ’ αυτούς τους απελπισμένους ανθρώπους.

Υπάρχει ποικιλία στον ιδεολογικό και πολιτικό προσανατολισμό της νέας ακροδεξιάς. Εμφανίζεται άλλοτε με τα μορφολογικά γνωρίσματα του δεξιού αυταρχισμού, άλλοτε με εκείνα του προνοιακού σωβινισμού και άλλοτε του λαϊκού αντικρατισμού.

Ο αντιμεταναστευτικός λόγος της νέας ακροδεξιάς αναδεικνύεται σήμερα σαν κυρίαρχο χαρακτηριστικό της. Ο αντικομουνισμός και ο αντισημιτισμός δείχνουν να περνούν σε δεύτερη μοίρα. Η ανεργία και η ανασφάλεια (με την ευρύτερη έννοια) είναι προσφιλή της θέματα και τα συνδέει πάντα με τους μετανάστες. Ο επιθετικός εθνικισμός (σωβινισμός) και η σκληρή στάση σε ζητήματα νόμου και τάξης ολοκληρώνουν το προφίλ. Όλα αυτά είναι που ελκύουν μια πελατεία δυσαρεστημένη και αλλοτριωμένη.

Εκμεταλλευόμενη το εκλογικό σύστημα, τους κανόνες και τα περιθώρια δράσης που επιτρέπει μια φιλελεύθερη, δημοκρατική και πλουραλιστική κοινωνία διεισδύει στη Βουλή και τους θεσμούς. Άλλοτε εκμεταλλεύεται την ανοχή του πολιτικού συστήματος όταν αυτό εξυπηρετεί βραχυπρόθεσμους στόχους του. Και μετερχόμενη συχνά, όπως τελευταία, μεθόδους βίας και εγκληματικότητας καταφέρνει, έστω προσωρινά να επιβάλλει την παρουσία και τη φιλοσοφία της.

Όμως η πολιτική της πρόταση και τα ιδεολογικά της χαρακτηριστικά είναι ασύμβατα με τις αρχές του ανθρωπισμού, της δημοκρατίας και της ειρήνης. Το κοινωνικό – οικονομικό τους πρόγραμμα είναι θολό και ασαφές. Οι μέθοδοι επιβολής των ιδεών τους απεχθείς, όπως η τελευταία εγκληματική ενέργεια κατά του αθώου Παύλου Φύσσα. Ιστορικά έχει αποδειχθεί ότι δεν διαθέτουν λύσεις. Αυτές οι ιδεολογίες αιματοκύλισαν την ανθρωπότητα αφήνοντας πίσω εκατομμύρια νεκρούς και αμέτρητες καταστροφές. Ήταν περίοδοι οπισθοδρόμησης στην εξελικτική πορεία της ανθρωπότητας.

Τίποτα δεν μπορούν να περιμένουν και κανένα πρόβλημα δεν θα λύσουν όσοι υποκύπτουν στον λαϊκισμό και τη γοητεία των λόγων αυτών των μορφωμάτων. Δεν υπάρχουν σωτήρες, δεν υπάρχουν μεσσίες, δεν υπάρχουν σοφοί και παντοδύναμοι υπέρτατοι αρχηγοί. Μια κοινωνία και ένας λαός μπορεί να σωθεί μόνο αν πάρει την τύχη στα χέρια του.

Η ευθύνη του πολιτικού συστήματος

Οι παθογένειες του πολιτικού συστήματος, η όξυνση των κοινωνικών προβλημάτων που εντάθηκαν με την επιβολή των μνημονίων, η χαμηλή εθνική αυτοεκτίμηση εξαιτίας των σκληρών και ταπεινωτικών όρων, οδήγησαν τμήματα της ελληνικής κοινωνίας στην απογοήτευση και την απόγνωση και από εκεί στην αγκαλιά της ακροδεξιάς. Άλλοτε από θυμό και εκδίκηση στο πολιτικό σύστημα και άλλοτε γιατί ο λαϊκιστικός λόγος της προσέφερε έστω προσωρινά, έστω ψεύτικα, διέξοδο και ελπίδα.

Η αντιμετώπιση του φαινομένου λοιπόν δε θα γίνει μόνο με διοικητικά – ποινικά μέτρα κατά των επικεφαλής. Χρειάζεται, όπως λένε οι γιατροί, αιτιολογική θεραπεία (πολιτική αντιμετώπιση) και όχι μόνο συμπτωματική θεραπεία (ποινική αντιμετώπιση).

Χρειάζονται γενναίες αποφάσεις και μεταβολές στο πολιτικό σύστημα. Μια βαθιά ανανέωση προσώπων και πρακτικών. Ένα νέο ήθος στην πολιτική. Να ειπωθεί όλη η αλήθεια στον λαό. Κύρια μια νέα δυναμική επαναδιαπραγμάτευση που θα οδηγεί σε μια ρεαλιστική αντιμετώπιση του χρέους αλλά θα προστατεύει και τα στρατηγικά συμφέροντα της χώρας. Ενέργειες, εκτός των άλλων, για την ανόρθωση του κύρους της χώρας.

Κύρια και πρωταρχικά όμως χρειάζονται πρωτοβουλίες για να εκφρασθεί ξανά η κοινωνική συνοχή και αλληλεγγύη με άμεσα μέτρα ανακούφισης όσων πλήττονται περισσότερο. Δίκαιη και αναλογική φορολογική πολιτική, θέσεις εργασίας, αίσθημα δικαίου και ισονομίας, ελπίδα και προοπτική για τους νέους.

Το δημοκρατικό πολίτευμα, η αντιπροσωπευτική κοινοβουλευτική δημοκρατία, δεν μπορεί να βασίζεται και να επαναπαύεται στα πολιτικά της πλεονεκτήματα και στην ηθική της υπεροχή ως το δικαιότερο, το ορθότερο και το καλύτερο των συστημάτων. Αυτό πρέπει να το αποδεικνύει κάθε στιγμή.

διαβάστε περισσότερα...

Επιστολή με αφορμή τις δηλώσεις του δημάρχου Νάουσας για την περιφερειακή αυτοδιοίκηση

Κύριε διευθυντά,

Με απορία διάβασα στο τελευταίο φύλλο της εφημερίδας σας την απαξιωτική δήλωση του δημάρχου Νάουσας για την Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση και τους ανθρώπους της. Την χαρακτήρισε παρείσακτη, δηλαδή απρόσκλητη και άχρηστη. Είχε προηγηθεί η δήλωσή του για κατάργηση του Νοσοκομείου Βέροιας. Τι επιδιώκει; Προσπαθεί να εξάψει πάλι στείρους τοπικισμούς ή κινείται από μία αντιπαλότητα που ενισχύει ο εκνευρισμός από  τα πολλαπλά λειτουργικά και οικονομικά προβλήματα που έχει σωρεύσει η πολιτική των μνημονίων;

Οι δύο θεσμοί, της τοπικής και της περιφερειακής αυτοδιοίκησης, δεν έχουν ιεραρχική σχέση, επόπτη και εποπτευομένου, αλλά συμπληρωματική, με καθορισμένα όρια και αρμοδιότητες. Και κανείς από τους εκπροσώπους τους δεν έχει την εξουσία και το δικαίωμα να εκδίδει πιστοποιητικά χρησιμότητας.

Και εν πάσει περιπτώσει σε ποιες συσκέψεις για σοβαρά προβλήματα του Δήμου του, ο φίλος από τα παλιά Τάσος, προσκάλεσε το σύνολο των περιφερειακών συμβούλων για να συνεισφέρουν στον προβληματισμό και να στηρίξουν πολιτικά τα ζητήματά του;

Ένα παράδειγμα: Υπηρέτησα ως γιατρός διευθυντής της Καρδιολογικής Κλινικής 17 ολόκληρα χρόνια στο Νοσοκομείο της Νάουσας και υπερασπίσθηκα σθεναρά, σε όλη τη διάρκεια της θητείας μου, τη σταθερή και ολοκληρωμένη (όχι όμως αυτονομημένη) λειτουργία του. Τότε πραγματοποιήθηκε και η επέκτασή του και καταρτίστηκαν οι μελέτες για την ανακατασκευή του, στοιχεία που αποτελούν σήμερα τα ισχυρά επιχειρήματα για τη συνέχιση της λειτουργίας του.

Θεωρεί ότι και ως περιφερειακός σύμβουλος δεν είχα να συνεισφέρω σε αυτό το ζήτημα;

Ναι, φίλε δήμαρχε. Παρουσιάζει πολλά προβλήματα ο θεσμός της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης όπως και ο θεσμός της Τοπικής Αυτοδιοίκησης που εσύ υπηρετείς. Σε άλλες εποχές ή με άλλους ανθρώπους στο τιμόνι ίσως θα μπορούσε να πετυχαίνει και περισσότερα. Όμως «δεν καίμε το σπίτι για να διώξουμε τα ποντίκια». Παίρνουμε μια γάτα.

Κύριε διευθυντά,

Σ’ αυτή τη δύσκολη στιγμή για τη χώρα και για το λαό της εκείνο που δεν χρειάζεται είναι εμφύλιες διενέξεις. Βολεύει πολλούς σήμερα να στρέφεται η μια κοινωνική ομάδα κατά της άλλης, ο ένας θεσμός κατά του άλλου. Καλλιεργείται άλλωστε συστηματικά αυτή η τακτική από την κεντρική εξουσία. Αντίθετα, εκείνο που απαιτείται είναι αλληλεγγύη και νέες συλλογικότητες.

Ευχαριστώ για την φιλοξενία

Δημήτρης Μούρνος

περιφερειακός σύμβουλος Κεντρικής Μακεδονίας

διαβάστε περισσότερα...

Το επιχειρησιακό σχέδιο αγροτικής ανάπτυξης "Καλάθι Αγροτικών Προϊόντων"

Έπρεπε να περάσουν τρία περίπου χρόνια για να φέρει η διοίκηση ένα θέμα Αγροτικής πολιτικής στο Περιφερειακό Συμβούλιο. Και αυτό συμβαίνει σε μία περιφέρεια κατεξοχήν αγροτική και σε ένα όργανο, το Περιφερειακό Συμβούλιο, με κατεξοχήν αναπτυξιακό ρόλο. Τι να καταλογίσει κανείς; Αδράνεια; Αδιαφορία; Δυσκολία στον καθορισμό προτεραιοτήτων;

Αλλά και ο τρόπος εισαγωγής του θέματος και η προσέγγισή του από τον εισηγητή αντιπεριφερειάρχη Αγροτικής Ανάπτυξης το αδικούν. Σε μια ημερήσια διάταξη με άλλα 25 θέματα και με μια ογκώδη εισήγηση 205 σελίδων όπου επιχειρείται μια συνολική προσέγγιση (καταγραφή – απογραφή) στην κατάσταση του πρωτογενούς τομέα, χάνεται το νόημα και η φιλοσοφία της καινοτόμου ιδέας «ΚΑΛΑΘΙ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ».

Είναι φανερό ότι όλα γίνονται κάτω από την πίεση εγκυκλίων που ζητούν απαντήσεις και χρονικών ορίων που λήγουν.

Για μας το «ΚΑΛΑΘΙ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ» δεν αποτελεί μια συνολική πρόταση ανάπτυξης του αγροτικού τομέα αλλά ένα επιμέρους τομεακό σχέδιο που επενδύει στην ιδιαιτερότητα τοπικών προϊόντων. Στόχος είναι η ανάδειξη κατά τόπους προϊόντων χαρακτηριστικών της ελληνικής διατροφής και η δημιουργία φορέων και υποδομών για την παραγωγή, τη μεταποίηση, την προβολή και την προώθησή τους στις ελληνικές και ξένες αγορές.

Δίνεται έμφαση στην ενίσχυση και προβολή ποιοτικών στοιχείων, στο διαφορετικό, σ’ αυτό το κάτι άλλο που θα κάνει τον αγοραστή να το αναζητά επίμονα και φανατικά μεταξύ πολλών άλλων ομοειδών.

Ξεχωριστή θέση έχουν τα παραδοσιακά προϊόντα, προϊόντα προστατευόμενης ονομασίας (ΠΟΠ) και προϊόντα γεωγραφικής ένδειξης (ΠΓΕ). Επίσης νέα ή καινοτόμα προϊόντα που προσελκύουν το ενδιαφέρον ειδικών ομάδων καταναλωτών.

Ξεκινώντας από αυτή τη βάση, εμείς θεωρούμε ότι στο καλάθι της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας δεν πρέπει να περιλαμβάνονται τα πάντα, από βαμβάκι μέχρι πατάτες και από καλαμπόκι μέχρι σιτάρι, όπως αναφέρονται μεταξύ πολλών άλλων στην εισήγηση.

Και βέβαια γι’ αυτά τα προϊόντα δεν μπορεί να μπαίνει κατά προτεραιότητα το ζήτημα του κόστους παραγωγής και οι ανταγωνιστικές τιμές. Αντίθετα πρέπει να ενθαρρύνεται ο παραγωγός με την κατοχύρωση ικανοποιητικών τιμών και λογικού κέρδους (συμβολαιακή γεωργία), αλλιώς δεν υπάρχει λόγος να φύγει από τη μαζική παραγωγή με τους όρους που ισχύουν παγκοσμίως.

Πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι άλλο πράγμα η μαζική – βιομηχανική παραγωγή και εμπορία προϊόντων και άλλο πράγμα η επιλεκτική παραγωγή και προώθηση προϊόντων με υψηλά standards και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.

Χρειάζεται  λοιπόν μια εξειδικευμένη και ολοκληρωμένη πρόταση για την προώθηση αυτών των προϊόντων στην εσωτερική και διεθνή αγορά (marketing αγροτικών προϊόντων).

Με αυτά τα δεδομένα ο σχεδιασμός πρέπει μεταξύ άλλων να περιλαμβάνει:

1. Στήριξη των παραγωγών που εφαρμόζουν βιολογικές μεθόδους, παραδοσιακούς τρόπους παραγωγής και επεξεργασίας, που διατηρούν ντόπιες ποικιλίες φυτών και ζώων και γενικά συντηρούν το ελληνικό διατροφικό πρότυπο.
2. Εξειδικευμένη στρατηγική για προϊόντα προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης
3. Ιδιαίτερο διαφημιστικό πρόγραμμα για την ενίσχυση της τοπικής και της ευρύτερης εσωτερικής κατανάλωσης.
4. Τοποθέτηση, προβολή και κατανάλωση των προϊόντων της ΠΚΜ σε τουριστικές επιχειρήσεις εστίασης.
5. Επειδή για τη διεθνή αγορά βασική προϋπόθεση είναι η τυποποίηση, δημιουργία οργανισμού τυποποίησης ελληνικών προϊόντων
6. Αύξηση της διείσδυσης και της παρουσίας των προϊόντων σε ξένες αγορές, με την ίδρυση εταιρίας ελληνικών τροφίμων για την συγκέντρωση της παραγωγής, τον συντονισμό και τα δίκτυα διανομής.

Είπαμε και σε άλλη ευκαιρία ότι για την Ελλάδα η πρωτοφανής και μακρά ύφεση κάνει την ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα μονόδρομο για την έξοδο από την κρίση. Κι αυτό για τους εξής λόγους:

1. Απαιτεί επενδύσεις  χαμηλής έντασης κεφαλαίου, κάτι υποχρεωτικό σε μια εποχή περιορισμένης ρευστότητας
2. Αντίθετα οι επενδύσεις αυτές είναι επενδύσεις εντάσεως εργασίας, άρα θα απορροφήσει μεγάλο αριθμό ανέργων
3. Είναι επενδύσεις υψηλής απόδοσης (σχέση επενδυόμενου κεφαλαίου και αξίας παραγόμενου προϊόντος)
4. Είναι δραστηριότητες που μπορούν να αναπτυχθούν στο σύνολο της περιφέρειας

Επιπλέον υπάρχει συνεχής αύξηση της ζήτησης τροφίμων. Υπολογίζεται ότι το 2050 θα απαιτούνται 70% περισσότερα τρόφιμα.

Με όλα αυτά είναι φανερό ότι η αγροτική οικονομία θα αποκτήσει κυρίαρχο ρόλο τα επόμενα χρόνια. Αυτήν τη νέα ευκαιρία δεν πρέπει να τη χάσουμε.

Και μια και σήμερα έγινε κουβέντα και για το ΕΣΠΑ, το παλιό και το νέο: Είναι φανερό ύστερα από όλα αυτά ότι το μεγάλο μέρος των πόρων πρέπει να διατεθούν σε προγράμματα αναδιάρθρωσης και ανάπτυξης του πρωτογενούς τομέα και όχι σε φαραωνικά τεχνικά έργα όπως ζητούν οι μεγάλες κατασκευαστικές εταιρίες και οι «εθνικοί μας εργολάβοι».

διαβάστε περισσότερα...

Αξιοποίηση του φυσικού - ορυκτού πλούτου και κοινωνικές αντιδράσεις

Μοιάζει εκ πρώτης όψεως παράδοξο και αντιφατικό το φαινόμενο όπου σε κάθε πρόταση εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων της χώρας να προκαλούνται αυτόματα σχεδόν κοινωνικές αντιδράσεις και κινητοποιήσεις για την παρεμπόδιση και την ακύρωση αυτών των επενδύσεων.

Το είδαμε και το βιώσαμε αυτό το φαινόμενο και στο Περιφερειακό Συμβούλιο Κεντρικής Μακεδονίας όπου σε δύο διαδοχικές συνεδριάσεις εξετάσθηκαν τα θέματα των μεταλλείων χρυσού της Χαλκιδικής και τα σχέδια εξόρυξης και μεταλλευτικής δράσης στο νομό Κιλκίς.

Τέτοιες αντιδράσεις συναντάει κανείς και σε άλλες περιοχές της χώρας, είχαμε ακόμα και στην Ημαθία, όταν συζητείτο το θέμα του λατομείου του Ξηρολιβάδου ή των ανεμογεννητριών στο όρος Βέρμιον.

Αλήθεια τι κάνει την ελληνική κοινωνία αρνητική στις διάφορες προτάσεις ανάπτυξης, ιδιαίτερα στη σημερινή οικονομική συγκυρία;

Πλήρωσε και πληρώνει βαρύ τίμημα ο κόσμος ολόκληρος από δραστηριότητες που κάποτε χαρακτηρίσθηκαν ανάπτυξη όπως η αλόγιστη καύση υδρογονανθράκων, η άναρχη ανάπτυξη των πόλεων, η ανεξέλεγκτη χρήση φυτοφαρμάκων, η κατασπατάληση των υδάτινων αποθεμάτων κ.ά.

Και τις επιπτώσεις καλείται πάλι να πληρώσει η κοινωνία. Οι αυτουργοί είναι πρόθυμοι και να τις «επανορθώσουν», με το αζημίωτο βέβαια.

Φοβάται και αρνείται η κοινωνία τις προτάσεις ανάπτυξης γιατί:

-          αμφισβητεί ότι μια εξαρτημένη, ιδιαίτερα σήμερα, πολιτική ηγεσία διαπραγματεύεται σωστά το εθνικό συμφέρον

-          αμφιβάλλει ότι μια αναξιόπιστη και αναποτελεσματική δημόσια διοίκηση θα την προστατεύσει από αστοχίες και παραλήψεις των επενδυτών

-          δεν έχει καμία εμπιστοσύνη σε έναν αδηφάγο ιδιωτικό τομέα και ένα οικονομικό σύστημα που έχει μοναδικό κίνητρο το κέρδος

-          διαπιστώνει ότι μηδαμινά θα είναι τα κέρδη της τοπικής κοινωνίας και της πολιτείας από αυτές τις επενδύσεις

-          φοβάται αντίθετα ότι θα κληθεί να εισπράξει τις άμεσες και μακροπρόθεσμες επιπτώσεις από αυτές τις παρεμβάσεις στην υγεία και στο περιβάλλον και να πληρώσει το κόστος της αποκατάστασης

-          υποπτεύεται ότι οι διάφορες μελέτες και οι ειδικοί ελαχιστοποιούν τους κινδύνους και μεγιστοποιούν το όφελος που συνοψίζεται όλο κι όλο σε κάποιες θέσεις εργασίας

-          υποπτεύεται ότι σε λεπτομέρειες που δεν φανερώνονται κρύβονται οδυνηρές αλήθειες. Τι θα γίνει π.χ. με τις κυανιούχες ουσίες που θα επεξεργασθούν το υλικό της Χαλκιδικής, ή τι θα γίνει με το ραδιενεργό ουράνιο που θα έρθει στην επιφάνεια με τις εξορύξεις στο Κιλκίς; Υπάρχει ελλιπής ενημέρωση. Θα έλεγε κανείς μια μυστικοπάθεια.

-          απορεί τέλος με την θρασύτητα των επενδυτών που προτείνουν ακόμα και την αλλαγή του αναπτυξιακού μοντέλου της Χαλκιδικής. Την μετατροπή δηλαδή ενός παραδείσιου και ειδυλλιακού τουριστικού προορισμού σε ορυχείο με αξιοθέατο τις στοές του!

Ύστερα από όλα αυτά, είναι δικαιολογημένες και υγιείς θα έλεγα οι αντιδράσεις της κοινωνίας σε αυτές τις προτάσεις. Κυρίως γιατί πια δεν εμπιστεύεται κανείς κανέναν.

Αδυσώπητα πια προβάλλει σήμερα, σε κάθε περίπτωση, το ερώτημα «ανάπτυξη από ποιον και για ποιον;».Ας το πάρουμε απόφαση, το περιβαλλοντικό κόστος θα γίνει κυρίαρχη παράμετρος στις διάφορες επενδυτικές προτάσεις.

Στο σημείο αυτό δικαιολογημένα ίσως θα μπορούσε να μείνει κανείς με την εντύπωση ότι όλα αυτά συνιστούν μια στείρα άρνηση σε προτάσεις οικονομικής ανάπτυξης, ιδιαίτερα αυτήν την εποχή που τόσο τις έχουμε ανάγκη.

Έχουμε εκφράσει κατ’ επανάληψη, και πρόσφατα, την άποψή μας για μια πρόταση νέας ανάπτυξης και εξόδου από την κρίση. Επιμένουμε να υποστηρίζουμε ότι για την Ελλάδα, βασικοί πυλώνες ανάπτυξης στη συγκεκριμένη ιστορική συγκυρία θα είναι ο πρωτογενής τομέας και ο τουρισμός.

Για την αξιοποίηση του φυσικού-ορυκτού πλούτου πρέπει να υπάρξει εθνική στρατηγική. Να καθοριστούν λατομικές ζώνες που θα σέβονται άλλες οικονομικές δραστηριότητες και ιδιαίτερα προτεραιότητες.

Οι εξορύξεις πρέπει να υπηρετούν περιβαλλοντικούς και κοινωνικούς όρους μιας σύγχρονης και βιώσιμης κοινωνίας και όχι να γίνονται  με αποικιοκρατικούς όρους ξεπουλήματος. Απαιτούνται πολιτικές και πολιτικοί που θα εξυπηρετούν το συμφέρον του τόπου και ένα γενικό σχέδιο ανάπτυξης. Είναι κρίσιμο ζήτημα  ποιοι διαπραγματεύονται και ποιοι παρακολουθούν τους όρους συνεργασίας, και ποια είναι τα εχέγγυά τους.

Υπάρχει ανάγκη για ένα σύγχρονο, ολοκληρωμένο θεσμικό πλαίσιο που θα καταργεί όλα τα παράθυρα του παρελθόντος για να μπορέσει η μεταλλευτική βιομηχανία να γίνει και αυτή από τους πρωταγωνιστές της ανάπτυξης και να πάψει να θεωρείται ο ληστρικός εκμεταλλευτής που το μόνο που αφήνει στον τόπο είναι η περιβαλλοντική μόλυνση και η μιζέρια. Άλλωστε ο ορυκτός πλούτος της Ελλάδας θεωρείται ένα από τα σχετικά άγνωστα συγκριτικά της πλεονεκτήματα. Πρέπει να γνωρίζουμε όμως ότι η χώρα μας είναι μια από τις πιο πλούσιες περιοχές της Ευρώπης σε μεταλλεύματα.

Ως τότε η κοινωνία ας αγρυπνά και ας αγωνιά και ας απαιτεί διαφάνεια και ενημέρωση. Και όλοι εμείς ας σταθούμε εμπόδιο σε κάθε προσπάθεια διάλυσης της κοινωνικής συνοχής.

διαβάστε περισσότερα...

Η αγροτική παραγωγή βασικός πυλώνας για μια νέα ανάπτυξη

Η συγκυρία

Στην Ελλάδα, η πρωτοφανής και μακρά ύφεση της οικονομίας κάνει την ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα μονόδρομο για την έξοδο από την κρίση για τους εξής λόγους:

1. επειδή σε μια περίοδο μειωμένης ρευστότητας απαιτεί επενδύσεις χαμηλής έντασης κεφαλαίου
2. από την ίδια τη φύση της επένδυσης (έντασης εργασίας) θα απορροφήσει μεγάλο αριθμό ανέργων
3. είναι υψηλότερης απόδοσης επένδυση (συντελεστής 5 όταν για τον τουρισμό είναι 2)

4.      μπορεί να αναπτυχθεί στο σύνολο της επικράτειας και ιδιαίτερα σε περιοχές που δεν παρουσιάζουν άλλες αναπτυξιακές δυνατότητες.

Επιπλέον θα υπάρχει συνεχής αύξηση της ζήτησης τροφίμων. Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ το 2050 ο παγκόσμιος πληθυσμός θα ξεπεράσει τα 9 δισεκατομμύρια. Για την κάλυψη των διατροφικών του αναγκών θα χρειαστούν 70% περισσότερα τρόφιμα, κάτι που είναι αμφίβολο ότι μπορεί να επιτευχθεί.

Συγκριτικά πλεονεκτήματα

Είναι βέβαιο λοιπόν ότι η αγροτική οικονομία θα αποκτήσει ξανά κυρίαρχο ρόλο στα επόμενα χρόνια. Αυτήν τη νέα ευκαιρία δεν πρέπει να τη χάσουμε.

Οι ιδεώδεις κλιματικές και εδαφικές συνθήκες ευνοούν την παραγωγή μεγάλης ποικιλίας γεωργικών, κτηνοτροφικών και αλιευτικών προϊόντων εξαιρετικής ποιότητας, μοναδικών μπορούμε να πούμε. Αυτή η παραγωγή μπορεί να παρουσιάσει έντονο εξαγωγικό χαρακτήρα. Η πρωτογενής παραγωγή και η βιομηχανία τροφίμων και ποτών είναι προνομιακός τομέας για την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Το ανθρώπινο δυναμικό, η παράδοση και ο πολιτισμός, αποτελούν πολύτιμα αλλά αναξιοποίητα μέχρι σήμερα κεφάλαια, που μπορούν να προσθέσουν ξεχωριστή ποιότητα και εγγύηση στα νωπά προϊόντα και τα παράγωγά τους.

Η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας είναι η δυναμικότερη αγροτική περιοχή της Ελλάδας. Αρδεύεται το 50% της γεωργικής της γης. Δέχεται το μεγαλύτερο ύψος των ευρωπαϊκών οικονομικών ενισχύσεων. Έχει κατά 50% μεγαλύτερο του εθνικού μέσου όρου ποσοστό συμμετοχής του αγροτικού τομέα στην Ακαθάριστη Προστιθέμενη Αξία.

Είναι ουτοπικό και στείρα τελειοθηρικό να σχεδιάζουμε τα πάντα σε όλες τις λεπτομέρειες, να κατανείμουμε ισότιμα και χωρίς προτεραιότητες χρηματοδοτήσεις και δράσεις και να μη γίνει τίποτα ολοκληρωμένο. Ζούμε, σαν χώρα, κρίσιμες καταστάσεις και χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή αφού δεν υπάρχει πια η πολυτέλεια για λανθασμένους χειρισμούς.

Μειονεκτήματα - προβλήματα

Ιστορικά ο αγροτικός τομέας ήταν πάντα σημαντικός για την Ελλάδα. Σήμερα χαρακτηρίζεται από χαμηλή παραγωγικότητα. Την περίοδο 2000-2008 το κόστος εργασίας διπλασιάστηκε. Η διείσδυση της Ελλάδας στις κεντρικές ευρωπαϊκές αγορές είναι χαμηλή (μερίδιο <2%). Η χώρα δεν έχει μια ολοκληρωμένη εξαγωγική στρατηγική είτε συνολικά είτε για κάθε προϊόν ξεχωριστά. Υπολείπεται και σε διεθνή ανταγωνιστικότητα.

Παρά τα μειονεκτήματα αυτά η Ελλάδα κατέχει πλεονεκτήματα ποιότητας και κόστους που δείχνουν ότι υπάρχει δυνατότητα για υψηλότερη ανταγωνιστικότητα, εξωστρέφεια και μείωση των εισαγωγών.

Μέτρα και δράσεις

Σε μια τέτοια προοπτική ο χωροταξικός σχεδιασμός θα πρέπει μεταξύ των άλλων, και κατά προτεραιότητα, αφού καταγράψει την υπάρχουσα κατάσταση, να σχεδιάσει και να προτείνει, προς την Περιφέρεια και την Πολιτεία, μέτρα και δράσεις, παρεμβάσεις και επενδύσεις για την ουσιαστική και πολύπλευρη στήριξη του αγροτικού τομέα, όπως:

1. διαφοροποίηση και επικέντρωση της στρατηγικής προϊόντων και μάρκετινγκ. Εξειδικευμένη στρατηγική για προϊόντα προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης.
2. βελτίωση της ανταγωνιστικότητας. Μεγαλύτερες μονάδες παραγωγής, νέες μέθοδοι και κίνητρα για την αύξηση της παραγωγικότητας, οργανισμός τυποποίησης και πιστοποίησης (και για βιολογικές καλλιέργειες).
3. αύξηση της διείσδυσης και της παρουσίας στις ξένες αγορές. Με την ίδρυση μιας «Εταιρίας Ελληνικών Τροφίμων», συγκέντρωση παραγωγής – συντονισμός – δίκτυα διανομής.

4.      πανεπιστημιακά τμήματα Αγροτικής Επιχειρηματικότητας, Ινστιτούτο ανάπτυξης της Γεωργίας για πληροφόρηση και τεχνογνωσία.

Η αναδιάρθρωση των καλλιεργειών πρέπει να καθοδηγείται, να ελέγχεται και να χρηματοδοτείται από το κράτος. Είναι μια επένδυση που δεν μπορεί να αναλάβει εξολοκλήρου ο αγρότης και απαιτείται τεχνογνωσία.

Η μείωση του κόστους παραγωγής με τον έλεγχο και την παρέμβαση στις τιμές των εφοδίων (φάρμακα, λιπάσματα, καύσιμα), τον εκσυγχρονισμό και την ανάπτυξη των υποδομών (δρόμοι, αρδευτικά δίκτυα, στάγδην άρδευση κλπ.), την αναζήτηση οικονομικών πηγών ενέργειας (γεωθερμία) είναι ευθύνη της πολιτείας.

Η γεωργική γη, γη υψηλής παραγωγικότητας, συγκαταλέγεται στους μη ανανεώσιμους φυσικούς πόρους και είναι σε ανεπάρκεια. Είναι εθνικός πλούτος που δεν τον δημιουργήσαμε εμείς αλλά τον δανειστήκαμε από τις επόμενες γενιές. Προστατεύεται από το Σύνταγμα, από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, από τον ΟΗΕ. Παρά ταύτα παρατηρείται το φαινόμενο της διαρκούς απώλειας από δράσεις αστικές, βιομηχανικές, εγκατάσταση φωτοβολταϊκών κ.ά. Είναι ανάγκη στον χωροταξικό σχεδιασμό η απόλυτη προστασία της γόνιμης γεωργικής γης.

Ιδιαίτερη μέριμνα πρέπει να υπάρξει για την κτηνοτροφία που έχει αποκλεισθεί χωροταξικά από το ΓΠΣ,  ακόμα και σε περιοχές κατεξοχήν ορεινές και κτηνοτροφικές.

Συμπερασματικά

Στην Ελλάδα της ύφεσης και της ανεργίας είναι εθνική ανάγκη και προτεραιότητα να διαθέσουμε όλες τις δυνάμεις μας και όλους τους πόρους στην αειφόρο παραγωγή αγροτικών προϊόντων, αγαθών και υπηρεσιών (εξαγόμενων) και να δημιουργήσουμε πολλές νέες θέσεις εργασίας.

διαβάστε περισσότερα...

Ο απολογισμός των πεπραγμένων της διοίκησης για το έτος 2012

Την Πέμπτη 31 Ιανουαρίου πραγματοποιήθηκε η ειδική συνεδρίαση για τον απολογισμό των πεπραγμένων της διοίκησης για το έτος 2012. Ήταν μια συνεδρίαση με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που έγινε στη σκιά των μεταβολών που υπήρξαν στην ηγεσία της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας μετά την αντικατάσταση του Παναγιώτη Ψωμιάδη από τον Απόστολο Τζιτζικώστα, καθώς και τις αλλαγές των προσώπων στις θέσεις των θεματικών αντιπεριφερειαρχών και του προεδρείου. Υπήρξε έντονη συζήτηση κατά την οποία η νέα ηγεσία, που αποτελεί όμως συνέχεια της προηγούμενης, υποστήριξε ότι δεν έπρεπε να κάνει τον απολογισμό για λογαριασμό της παλιάς. Τοποθετούμενος σε αυτήν τη συνεδρίαση, ο περιφερειακός σύμβουλος Δημήτρης Μούρνος είπε τα εξής:

Είναι πραγματικά σήμερα μία από τις πιο σημαντικές συνεδριάσεις του Περιφερειακού Συμβουλίου, όπως είπε και ο κύριος Περιφερειάρχης, αφού αφορά την κορυφαία διαδικασία του απολογισμού. Αλλά αδικείται και στο τυπικό και στο ουσιαστικό της μέρος. Μας παραδόθηκε καθυστερημένα ένα πολυσέλιδο κείμενο 270 σελίδων, απολογισμού της διοίκησης, όπου δίκην ημερολογίου αναφέρονται απίθανες και ασήμαντες δράσεις και γραφειοκρατικά καθήκοντα των υπηρεσιών. Αντί για ένα πυκνό πολιτικό κείμενο που θα περιγράφει τους στόχους που τέθηκαν και τα αποτελέσματα που προέκυψαν, έχουμε ένα πλαδαρό κείμενο με αοριστολογίες και φλυαρίες. Εξαίρεση αποτελεί ο απολογισμός της Μητροπολιτικής Θεσσαλονίκης που είναι συνοπτικός και περιεκτικός και έχει αυτά τα πολιτικά χαρακτηριστικά. Και βέβαια, έγινε υπό την ευθύνη σας, κύριε Περιφερειάρχη. Τώρα όμως έχετε την ευθύνη όλης της περιφέρειας και πρέπει να την αναλάβετε συνολικά.

Θα συνεχίσω με κάποιες επισημάνσεις για τη λειτουργία του περιφερειακού συμβουλίου. Η επιμονή, κε. Πρόεδρε, σε έναν κανονισμό λειτουργίας περιοριστικό και άκαμπτο στερεί το Περιφερειακό Συμβούλιο από έναν διάλογο ζωντανό και γόνιμο, επίκαιρο και διαρκώς εμπλουτιζόμενο. Πρέπει το ταχύτερο να προχωρήσουμε στην τροποποίησή του.

Αλλά και τα θέματα της ημερήσιας διάταξης δεν ήταν αντάξια του αναπτυξιακού χαρακτήρα του Περιφερειακού Συμβουλίου. Αραιά και πού θέματα σοβαρά και μεγάλα απασχολούσαν το όργανο, συχνά με πρόταση ή πρωτοβουλία της μειοψηφίας. Το πλείστον των θεμάτων ήταν καθαρά υπηρεσιακά και δεν θα ’πρεπε καν να συζητούνται στο σώμα, αλλά να αντιμετωπίζονται και να επιλύονται στο επίπεδο των επιτροπών.

Οι δυσλειτουργίες αυτές του πολιτικού οργάνου, σε συνδυασμό με τις αντικειμενικές αδυναμίες του Καλλικράτη, την οικονομική συγκυρία, καθώς και τις υποκειμενικές ανεπάρκειες των προσώπων που είχαν την ευθύνη της διοίκησης, οδήγησαν τελικά σε ένα φτωχό αποτέλεσμα για την Περιφέρειά μας.

Η εικόνα της Περιφέρειας χαρακτηρίζονταν από εσωστρέφεια και μία διαχειριστική αντίληψη. Έλειπε τελείως το στοιχείο της διεκδίκησης, δεν υπήρχαν καινοτόμες πρωτοβουλίες και δράσεις, δεν αναζητήθηκαν εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης, δεν αξιοποιήσαμε πλήρως ούτε κι αυτό το ΕΣΠΑ.

Είναι καιρός, κύριε Πρόεδρε και κύριε Περιφερειάρχη, το Περιφερειακό Συμβούλιο να γίνει το θεμέλιο του δημοκρατικού προγραμματισμού για την  Περιφέρεια, το βήμα διαλόγου όπου σε κάθε συνεδρίαση θα συζητούνται μεγάλα και επίκαιρα θέματα της Κεντρικής Μακεδονίας.

Θα συνεχίσω με μια ειδική αναφορά στα προβλήματα της Ημαθίας. Θα ήταν σωστό, βέβαια, τα τοπικά προβλήματα να εντάσσονται στο ενδιαφέρον και τη φροντίδα όλου του περιφερειακού συμβουλίου. Δεν έχουμε φτάσει όμως ακόμη σε αυτό το επίπεδο περιφερειακής συνείδησης. Ας ελπίσουμε ότι σταδιακά θα γίνει.

Ο Αντιπεριφερειάρχης Ημαθίας εμφανίστηκε σήμερα, στην τοποθέτησή του, οργισμένος και απογοητευμένος από όλους. Λάβρος κατά της κεντρικής εξουσίας, κατά του θεσμού, κατά της γραφειοκρατίας. Μη έχοντας να παρουσιάσει κάποιο σημαντικό έργο ή πρωτοβουλία για την Ημαθία, επιχειρεί φυγή προς τα μπρος. Για ό,τι δεν έγινε φταίνε οι άλλοι.

Θα συμφωνήσουμε βέβαια για τις δυσλειτουργίες της κεντρικής εξουσίας, τις ανεπάρκειες του Καλλικράτη, τα εμπόδια της γραφειοκρατίας. Αλλά τι τον εμπόδιζε να αξιοποιήσει υπάρχουσες δυνατότητες; Να εντάξει κάποιο μεγάλο έργο στο ΕΣΠΑ, κάποιο άλλο στο επιχειρησιακό πρόγραμμα ή ένα μικρότερο στο ετήσιο πρόγραμμα της περιφέρειας;

Κανένα σημαντικό έργο δεν προγραμματίστηκε, δεν ξεκίνησε και δεν ολοκληρώθηκε στην Ημαθία τα τελευταία χρόνια. Και οι ανάγκες είναι πολλές.

Στο γραπτό απολογισμό βέβαια που κατέθεσε για την Ημαθία, ως μέρος του γενικού απολογισμού της Περιφέρειας, περιγράφει σε τριάντα σελίδες πράξεις και ενέργειες μιας τυπικής καθημερινότητας των επιμέρους υπηρεσιών και αυτό το ονομάζει απολογισμό.

 Απολογισμός στον τομέα της υγείας π.χ. κύριε αντιπεριφερειάρχη δεν είναι η άδεια προσωρινής απουσίας κάποιου φαρμακοποιού, η άδεια άσκησης επαγγέλματος αισθητικού, αλλά θα ήταν μέτρα και πρωτοβουλίες σας για να γίνει επιτέλους πράξη η επέκταση του Νοσοκομείου Βέροιας ή για να μην υποβαθμιστούν τα νοσοκομεία του νομού.

Απολογισμός στον τομέα της αγροτικής ανάπτυξης δεν είναι οι βεβαιώσεις καταλληλότητας γεωργικών αποθηκών ή οι εκδόσεις μελισσοκομικών βιβλιαρίων αλλά θα ήταν η ένταξη στο ΕΣΠΑ του αρδευτικού δικτύου πέραν του Αλιάκμονα.

Απολογισμός στον τομέα της προστασίας του περιβάλλοντος δεν είναι οι δειγματοληψίες νερού αλλά θα ήταν μέτρα και ενέργειές σας για την εξυγίανση της Τάφρου 66.

Με την ίδια λογική απολογισμός θα ήταν η έναρξη κατασκευής διοικητηρίου, η ολοκλήρωση του κάθετου άξονα, η ένταξη σε πρόγραμμα της οδού Εγνατία-Βεργίνα, η αξιοποίηση της αγοράς Κουλούρας.

Όμως κε. Περιφερειάρχη η κατάσταση της Ημαθίας και της κάθε περιφερειακής ενότητας δεν αποτελεί πια υπόθεση του οικείου αντιπεριφερειάρχη αλλά υπόθεση και δική σας και της Περιφέρειας και του Περιφερειακού Συμβουλίου συνολικά και είναι καιρός να επιβάλλετε ρυθμούς και να απαιτήσετε ουσιαστικές προτάσεις και έργο.

διαβάστε περισσότερα...