Ο κανονισμός λειτουργίας του Περιφερειακού Συμβουλίου, αλλά
και κάθε συλλογικού οργάνου, είναι το εργαλείο για την ομαλή, απρόσκοπτη,
δημοκρατική και αποτελεσματική του λειτουργία.
Πρέπει να επιτρέπει την ελεύθερη έκφραση απόψεων για τον
εμπλουτισμό αλλά και τον έλεγχο των αποφάσεων της διοίκησης.
Πρέπει να δημιουργεί κίνητρα για την συνεχή παρουσία και την
ενεργό συμμετοχή όλων των περιφερειακών συμβούλων και η διαδικασία να μην
αποτελεί υπόθεση κάποιων ηγεσιών μετατρέποντας τους υπόλοιπους συμβούλους σε
παθητικούς ακροατές.
Όντας το Περιφερειακό Συμβούλιο το κατεξοχήν αναπτυξιακό
όργανο της Περιφέρειας πρέπει να γίνει βήμα έκφρασης και κατάθεσης προτάσεων
και απόψεων όλων των κοινωνικών και παραγωγικών φορέων της. Σ’ αυτούς τους
φορείς (στη Δευτεροβάθμια έκφρασή τους) πρέπει να απευθύνονται σταθερά οι
προσκλήσεις των συνεδριάσεων και να ενθαρρύνεται η παρουσία τους στα αντίστοιχα
θέματα.
Οι κατ’ άρθρον προτάσεις και παρατηρήσεις μας είναι οι εξής:
Άρθρο 3ο, παρ. 2,3,4,5
Δεν μας βρίσκει σύμφωνους η εκλογή Προεδρείου σε δύο φάσεις.
Θεωρούμε ότι έπρεπε να είναι μια ανοιχτή διαδικασία, σε μία φάση, μεταξύ όλων
των μελών του Περιφερειακού Συμβουλίου, όπως γινόταν μέχρι τώρα στα Δημοτικά
και Νομαρχιακά Συμβούλια αλλά και όπως γίνεται στη Βουλή. Με τον τρόπο αυτό θα
προωθούνταν συγκλήσεις και θα μπορούσαν να εκφράζονται ευρύτερες συναινέσεις
στα πρόσωπα του Προεδρείου. Αλλά και η λειτουργία του θα ήταν πιο ανεξάρτητη.
Έτσι κι αλλιώς η πλειοψηφία δεν κινδυνεύει με την ισχυρή αριθμητική παρουσία
που έχει από το νόμο.
Άρθρο 5ο, παρ. 1
Μετά τη φράση «που προτείνει ο Περιφερειάρχης και η
Οικονομική Επιτροπή» να προστεθεί η φράση «καθώς και θέματα που προτείνει η
μείζων μειοψηφία ή και το σύνολο των παρατάξεων της μειοψηφίας». Επί της ουσίας
μόνο θετικά έχουν να προκύψουν από τη συζήτηση θεμάτων με πρόταση της
μειοψηφίας. Εννοείται ότι θα υπάρχει και η συναίνεση της πλειοψηφίας και του
Περιφερειάρχη.
Άρθρο 9ο, παρ. 3
Εκτός από τις περιπτώσεις σύγκλησης του Περιφερειακού
Συμβουλίου που περιγράφονται στην παράγραφο 1 και 3 να προστεθεί ότι ο πρόεδρος
καλεί το συμβούλιο και όταν το ζητήσει το σύνολο των μελών της μείζονος μειοψηφίας.
Η μείζων μειοψηφία είναι θεσμικός παράγοντας του Περιφερειακού Συμβουλίου που
πάντα της αναγνωρίζεται ένας ξεχωριστός ρόλος. Θα μπορούσε να είναι η διοίκηση.
Αλλά και το σύνολο της μειοψηφίας έχει θεσμικό ρόλο. Εξάλλου πώς αλλιώς θα
εκφρασθεί και το ποσοτικό στοιχείο.
Άρθρο 9ο, παρ. 6
Προτείνουμε η πρόσκληση στους βουλευτές της Περιφέρειας και
τους κοινωνικούς και οικονομικούς φορείς (δευτεροβάθμιες οργανώσεις) να είναι
πάγια και σταθερή σε κάθε συνεδρίαση.
Άρθρο 9ο, παρ. 7
Περιγράφεται η αναβολή της συνεδρίασης για λόγους ανωτέρας
βίας. Θεωρούμε ότι πρέπει να γίνει σαφέστερη η αναφορά των λόγων ανωτέρας βίας,
για να αποφεύγεται η καταχρηστική επίκλησή τους.
Άρθρο 10ο, παρ. 2
Περιγράφεται η έννοια της απαρτίας κατά τη συζήτηση διαφόρων
θεμάτων. Θεωρούμε ότι και εδώ δεν είναι σαφής η διατύπωση. Εν πάση περιπτώσει η
έννοια της απαρτίας αναιρείται όταν οι αποχωρήσαντες σύμβουλοι είναι
περισσότεροι από αυτούς που παραμένουν.
Άρθρο 11ο, παρ. 2
Χρειάζεται προσοχή στο τι εννοούμε ανάρμοστες και απρεπείς
εκφράσεις. Συχνά συγχέεται με μια σκληρή πολιτική κριτική. Και εν πάση
περιπτώσει ας είναι το Περιφερειακό Συμβούλιο που θα κρίνει αν υπάρχει θέμα.
Άρθρο 12ο, παρ. 3
Η εκτός θέματος ομιλία επίσης θέλει προσοχή. Η τεκμηρίωση
μιας άποψης συχνά απαιτεί να αναφερθούν γενικότερα στοιχεία και απόψεις.
Άρθρο 13ο, παρ. 1
Ανακοινώσεις και επίκαιρες προφορικές ερωτήσεις πρέπει να
μπορούν αν κάνουν και όλοι οι Περιφερειακοί Σύμβουλοι. Η προ ημερησίας διάταξης
συζήτηση είναι το πιο ζωντανό κομμάτι της διαδικασίας και δεν πρέπει να
περιορίζεται. Μια άλλη άποψη θα ήταν να γίνονται συνεδριάσεις αποκλειστικά με
περιεχόμενο ερωτήσεις – επερωτήσεις και προτάσεις – απόψεις σε θέματα τρέχουσας
επικαιρότητας.
Άρθρο 13ο, παρ. 3
Ο Περιφερειάρχης λαμβάνει τον λόγο κατά προτεραιότητα. Αρκεί
να μην γίνεται καταχρηστικό και να λαμβάνει τον λόγο όταν του τον δίνει το
Προεδρείο.
Άρθρο 13ο, παρ. 6
Για την διάρκεια των αγορεύσεων. Τρία λεπτά για τον
περιφερειακό σύμβουλο και πέντε για τον επικεφαλής και τον ειδικό αγορητή είναι
λίγα. Προτείνουμε να γίνουν πέντε και επτά αντίστοιχα, για την παρουσίαση μιας
ολοκληρωμένης άποψης. Αλλά και μια αναλογική ως προς το χρόνο διαβάθμιση μεταξύ
των παρατάξεων πρέπει να υπάρξει. Πώς αλλιώς θα εκφραστεί αναλογικά μια
παράταξη που πήρε 30% και μια άλλη που πήρε 3%;
Άρθρο 13ο, παρ. 8
Κατανομή χρόνου συνεδρίασης κατά θέμα δεν μπορεί να γίνει. Είναι
αντιλειτουργική η άποψη κατανομής. Ζητούμενο η ταχύτητα, όχι όμως σε βάρος της
ουσίας και της δημοκρατικής έκφρασης. Κατά την συζήτηση ενός θέματος μπορεί να
προκύψουν στοιχεία που χρειάζονται διεύρυνση της συζήτησης. Αλλά και ο
περιορισμός του χρόνου της προ ημερησίας διατάξεως δεν είναι σωστό να γίνει. Αναφερθήκαμε
πιο πάνω για τη σημασία της. Ανακοινώσεις ή παρεμβάσεις προ ημερησίας διατάξεως
να μπορούν να κάνουν και οι περιφερειακοί σύμβουλοι. Έτσι αναβαθμίζεται ο ρόλος
τους και δημιουργείται κίνητρο για ενεργό συμμετοχή.
Άρθρο 14ο, παρ. 2
Πρέπει να καθορισθεί με ακρίβεια στη σχετική παράγραφο η
έννοια του προσωπικού ζητήματος. Προσωπικό ζήτημα θεωρείται η μομφή που
περιέχει υβριστική εκδήλωση ατομικά εναντίον του Περιφερειάρχη,
Αντιπεριφερειάρχη ή μέλους του Περιφερειακού Συμβουλίου ή η απόδοση σε ομιλητή
διαφορετικής γνώμης από εκείνη που εξέφρασε.
Άρθρο 16ο, παρ. 1
όπου αναφέρεται ότι οι ερωτήσεις υποβάλλονται γραπτά και
απαντώνται γραπτά εντός δεκαπέντε ημερών εκτός των συνεδριάσεων του
Περιφερειακού Συμβουλίου. Κατά την άποψή μας δεν μπορεί η ερώτηση να είναι μια
εξωδιαδικαστική υπόθεση. Επίσης δεν μπορεί να χάνει την επικαιρότητά της. Έτσι,
πέρα από τις γραπτές ερωτήσεις – απαντήσεις, επίκαιρες ερωτήσεις να μπορούν να απευθύνονται προ ημερήσιας
διάταξης και να δίνονται απαντήσεις από τον Περιφερειάρχη και τους
Αντιπεριφερειάρχες. Τι νόημα π.χ. έχει να ρωτήσουμε σήμερα κάτι για τα
κουνούπια και να πάρουμε απάντηση τον Μάιο. Εννοείται ότι αν η ερώτηση περιέχει
οικονομικά μπορεί να επιφυλαχθούν στην απάντηση. Έτσι η συζήτηση έχει ζωντάνια
και αμεσότητα. Οι επερωτήσεις που έχουν τον χαρακτήρα του ελέγχου και του
καταλογισμού ευθυνών είναι λογικό να απαιτούν χρόνο για την απάντηση και
αποδεχόμαστε τη διαδικασία.
Άρθρο17ο, παρ. 5
Θεωρούμε ότι δικαιολόγηση της ψήφου πρέπει να γίνεται πριν
αρχίσει η ψηφοφορία. Μετά τη λήψη απόφασης επί του θέματος δεν μπορεί το σώμα
να επανέρχεται επ’ αυτού. Επιπλέον κανείς δεν προσέχει τι ακούγεται μετά την
ψηφοφορία.
Άρθρο 19ο, παρ. 1
Κρίνουμε, και αποδεικνύεται και στην πράξη, ότι
δημιουργήσαμε πολυμελείς δυσκίνητες επιτροπές (το μισό συμβούλιο) προκειμένου
να εξυπηρετηθούν δύο αναγκαιότητες: αναλογική εκπροσώπηση όλων και πλειοψηφία
στη συμπολίτευση. Και όλα αυτά σε βάρος της ευελιξίας και της
αποτελεσματικότητας. Μάλλον πρέπει να ξαναδούμε το ζήτημα αυτό.
Άρθρο 20ο, παρ. 7
Για τη διευκόλυνση της λειτουργίας των παρατάξεων. Εκτός από
την λειτουργία γραφείου σε επίπεδο Περιφέρειας, είναι αναγκαίο και σε επίπεδο
περιφερειακής ενότητας να παραχωρείται
στους συμβούλους των περιφερειακών παρατάξεων κατάλληλα εξοπλισμένος χώρος και
γραμματειακή υποστήριξη.
Άρθρο 21ο, παρ. 3
Για τον απολογισμό πεπραγμένων. Δεν προβλέπονται
τοποθετήσεις των περιφερειακών συμβούλων. Ας μην τους μετατρέπουμε σε
παθητικούς θεατές – ακροατές. Είναι αναγκαία η αναβάθμιση του ρόλου τους.
Άρθρο 21ο, παρ. 4
Για τον Συμπαραστάτη του Πολίτη. Δεν έγινε κατανοητός ο
ρόλος και η σημασία αυτού του θεσμού. Ότι δεν πρόκειται για τον συμπαραστάτη
του Περιφερειάρχη ή του Δημάρχου αλλά του Πολίτη. Έπρεπε να προηγηθούν
συγκλίσεις και συνεννοήσεις για να επιτευχθεί η επιλογή προσώπου κοινής
αποδοχής.
Γενικές παρατηρήσεις
1.Το συλλογικό (συνδικαλιστικό) όργανο των Περιφερειακών
Αυτοδιοικήσεων πρέπει να διευρυνθεί με συμμετοχή συμβούλων από τις παρατάξεις
στο Περιφερειακό Συμβούλιο κατά τα πρότυπα της ΕΝΑΕ.
2.Διαπιστώνουμε πρόβλημα στη λειτουργία των επιτροπών του
Περιφερειακού Συμβουλίου. Υπάρχει επιτροπή που τέσσερις μήνες τώρα δεν
συνεδρίασε ούτε μια φορά (Αγροτικής Ανάπτυξης). Σε μια περιφέρεια κατεξοχήν
αγροτική το ζήτημα μοιάζει οξύμωρο. Τόσα θέματα απασχολούν τους αγρότες. Η
αγροτική ανάπτυξη αποτελεί σταθερό ζητούμενο. Ούτε η έλευση του Υπουργού
Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων στο Περιφερειακό Συμβούλιο δεν στάθηκε λόγος
να συνεδριάσει η επιτροπή.